بحران جهانی انرژی، کشورها را به اقدامات اضطراری واداشته است
کشورهای جهان در تلاشند تا با کاهش عرضه سوخت و افزایش شدید قیمت انرژی مقابله کنند، زیرا پیامدهای درگیری با ایران همچنان بازارهای جهانی را مختل میکند. بسته شدن تنگه هرمز، شریان حیاتی برای حمل و نقل نفت و گاز، باعث کمبودهای گسترده شده و دولتها را به اتخاذ اقدامات شدید از سهمیهبندی سوخت گرفته تا کاهش ساعات کاری سوق داده است.
این شوک در سراسر اقتصادها طنینانداز شده و آژانس بینالمللی انرژی را بر آن داشته است تا صدها میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک را در تلاش برای تثبیت بازارها آزاد کند. این آژانس همچنین از شهروندان خواسته است تا با پرواز کمتر و رانندگی کارآمدتر، مصرف انرژی را کاهش دهند و هشدار داده است که اقدام هماهنگ جهانی برای مهار بحران ضروری است.
در ایالات متحده، جایی که عملیات نظامی در کنار اسرائیل تنشها را تشدید کرده است، دولت به جای ارائه کمکهای مالی گسترده به خانوارها، تولید سوخت فسیلی را دو برابر کرده است. دونالد ترامپ، رئیس جمهور، از حملات بیشتر به زیرساختهای انرژی ایران خبر داده است، اقدامی که احتمالاً بیثباتی را طولانیتر کرده و قیمتها را بالا نگه میدارد.
در جاهای دیگر، دولتها رویکردهای متنوعی را در پیش گرفتهاند. بریتانیا به جای مداخلات گسترده، کمکهای مالی هدفمند را انتخاب کرده است، در حالی که استرالیا به طور موقت مالیات سوخت را کاهش داده و مصرف محدود را تشویق کرده است. نیوزیلند پرداختهای مستقیم به خانوارهای در حال تقلا را معرفی کرده است، در حالی که کانادا تا حد زیادی از مداخله در بازار خودداری کرده است.
در اتحادیه اروپا، رهبران در حال تسریع برنامههای گذار به سمت انرژیهای تجدیدپذیر هستند، حتی با اینکه برخی از کشورهای عضو استفاده از زغال سنگ و گاز را برای تأمین عرضه کوتاه مدت گسترش میدهند. چندین دولت یارانهها و کاهش مالیات را معرفی کردهاند، در حالی که برخی دیگر با احتیاط در حال بررسی استراتژیهای کاهش تقاضا برای جلوگیری از واکنش عمومی هستند.
در سراسر آسیا، این بحران، اتکا به زغال سنگ را دوباره زنده کرده است. هند، ژاپن و کره جنوبی همگی تولید برق مبتنی بر زغال سنگ را افزایش دادهاند و تعهدات زیستمحیطی را به نفع امنیت انرژی به تأخیر انداختهاند. در عین حال، کشورهایی مانند سریلانکا و ویتنام از طریق هفتههای کاری کوتاهتر و ترتیبات کار از راه دور، کاهش مصرف را تشویق میکنند.
در آفریقا، جایی که بسیاری از اقتصادها به شدت به سوخت وارداتی وابسته هستند، تأثیر آن به ویژه حاد بوده است. آفریقای جنوبی و تانزانیا اقدامات تسکینی موقت را ارائه دادهاند، در حالی که اتیوپی و زیمبابوه در حال آزمایش یارانهها و ترکیبات سوخت جایگزین هستند. سهمیهبندی برق نیز در برخی مناطق اجرا شده است که شدت بحران را برجسته میکند.
در همین حال، کشورهای آمریکای جنوبی در حال ایجاد تعادل بین انضباط مالی و فشار اجتماعی هستند. شیلی قیمت سوخت را برای همسو شدن با بازارهای جهانی افزایش داده است، در حالی که آرژانتین افزایش مالیات را برای کاهش بار به تعویق انداخته است. برزیل، که از صنعت بزرگ اتانول خود سود میبرد، نسبتاً از بدترین نوسانات در امان مانده است.
با عمیقتر شدن بحران، دولتها با یک اقدام متعادلکننده ظریف بین حمایت از مصرفکنندگان و حفظ عرضه انرژی مواجه هستند. بدون هیچ راهحل فوری، اقتصاد جهانی همچنان در برابر اختلال طولانیمدت و افزایش هزینهها که به طور فزایندهای به زندگی روزمره سرایت میکند، آسیبپذیر است.