در هند، سینماهای سنتی در برابر گسترش مالتیپلکسها ناپدید میشوند
در چندین شهر هندی، سینماهای با صفحهنمایش تک، که زمانی جزء لاینفک زندگی شهری بودند، به تدریج از منظره شهری محو میشوند. در بنگلور، در جنوب کشور، تعطیلی برخی از این تأسیسات، کاهش مدلی را نشان میدهد که مدتها به نسلهای مختلف تماشاگران امکان دسترسی به سینما را با قیمتهای مناسب میداد.
اورواشی، سینمای نمادین شهر که میتوانست تا ۱۲۰۰ نفر را در خود جای دهد، بخشی از این تأسیسات است که اکنون محکوم به ناپدید شدن هستند. مانند دیگر سینماهای سنتی، این سینما نیز در برابر قدرتگیری مجتمعهای چندسالن مقاومت نکرده است.
از هزاران سالن به کمتر از ۲۰۰۰ سالن
کاهش تعداد سالنها به ویژه زمانی که در یک چشمانداز تاریخی قرار گیرد، بسیار چشمگیر است. هند در دهه ۱۹۸۰ بیش از ۱۴۰۰۰ سالن با صفحهنمایش تک داشت. امروز کمتر از ۲۰۰۰ سالن باقی مانده است.
این تأسیسات معمولاً تجربهای ساده و در دسترس ارائه میدادند و با قیمتهای نسبتاً پایین، تماشاگران عمومی را جذب میکردند. آنها همچنین مکانهای ملاقات در محلهها بودند، فراتر از تنها نقش خود در نمایش فیلمها.
ورود و گسترش مالتیپلکسها به شدت عادات تماشاگران را تغییر داده است. این سینماها که در مراکز خرید یا مجتمعهای مدرن قرار دارند، چندین فیلم را به طور همزمان ارائه میدهند و بر راحتی و خدماتی که به تدریج انتظارات عمومی را تغییر دادهاند، تأکید دارند.
ناپدید شدن یک سینما، اما همچنین ناپدید شدن یک محله
در بنگلور، تعطیلی اورواشی تنها بر روی علاقهمندان به سینما تأثیر نمیگذارد. کسبوکارهای اطراف این سینما نیز عواقب ناپدید شدن تماشاگرانش را احساس میکنند.
یک فروشنده همسایه که در روایت ذکر شده است، به یاد میآورد زمانی را که تماشاگران قبل یا بعد از نمایشها برای خرید تنقلات به فروشگاه او میآمدند. با تعطیلی سینما، حضور در محله به شدت کاهش یافته است.
این وضعیت نقش اقتصادی و اجتماعی سینماهای با صفحهنمایش تک را در محیط اطرافشان نشان میدهد. ناپدید شدن آنها به این ترتیب فعالیت کل محلهها را تغییر میدهد و عادات جمعی که از دههها پیش ریشهدار شدهاند را از بین میبرد.
حافظه فرهنگی که محو میشود
فراتر از مسائل تجاری، ناپدید شدن این سینماها همچنین یک سوال میراثی را مطرح میکند. برای بسیاری از تماشاگران، آنها با اولین فیلمهایی که به همراه خانواده دیدهاند، با خروجهای دوستانه و با زمانی که سینما یک قرار ملاقات جمعی مهم بود، مرتبط هستند.
تدریجی بودن جایگزینی این تأسیسات با مالتیپلکسها، بنابراین یک تغییر عمیق در نحوه زندگی هندیها نسبت به هنر هفتم را نشان میدهد.
با بسته شدن سالنهای قدیمی، بخشی از حافظه جمعی سینمای هندی نیز ممکن است با آنها ناپدید شود.