مایک والتز فشار دیپلماتیک جدیدی بر مذاکرات صحرای غربی وارد میکند
اختلاف صحرای غربی به مرحله حساسی در سازمان ملل وارد شده است، با این که واشنگتن دوباره نیاز به یک نتیجه سیاسی ملموس را در مرکز پیام خود قرار داده است.
در تاریخ 30 سپتامبر 2026، نماینده دائم ایالات متحده در سازمان ملل، مایک والتز، با نمایندگان جبهه Polisario در نیویورک ملاقات کرد. پس از این دیدار، والتز بر وضعیت طولانیمدت مردم ساکن در اردوگاههای تیندوف تأکید کرد و خواستار گزینههای سیاسی ملموس به جای یک دوره طولانی دیگر انتظار شد.
در پیامی که در X منتشر شد، دیپلمات آمریکایی نوشت که پناهندگان در اردوگاههای تیندوف 50 سال در انتظار بودهاند و شایسته "انتخابهای واقعی، نه یک دهه دیگر انتظار" هستند. او افزود که "پایهای برای یک راهحل روی میز است."
این بیانیه کوتاه جزئیات بحثها را فاش نکرد و نشان نداد که چگونه هیئت Polisario پاسخ داده است. با این حال، این بیانیه در یک لحظه مهم برای روند تحت رهبری سازمان ملل منتشر شد، تنها چند هفته قبل از آنکه شورای امنیت به آینده مأموریت سازمان ملل برای رفراندوم در صحرای غربی، موسوم به MINURSO، بپردازد.
قطعنامه 2797 چارچوب مذاکرات را تغییر داد
زمینه دیپلماتیک این دیدار توسط قطعنامه شورای امنیت 2797، که در تاریخ 31 اکتبر 2025 تصویب شد، تعیین شد.
این قطعنامه، مأموریت MINURSO را تا 31 اکتبر 2026 تمدید کرد و خواستار مذاکراتی شد که پیشنهاد خودمختاری مراکش را به عنوان پایهای برای بحثها در نظر بگیرد. همچنین از طرفین خواسته شد که بدون پیششرطها درگیر شوند و به خودمختاری واقعی به عنوان یک نتیجه ممکن اشاره کرد، در حالی که هدف از رسیدن به یک توافق سیاسی قابل قبول برای تعیین سرنوشت مردم صحرای غربی را حفظ کرد.
این قطعنامه با 11 رأی موافق، بدون رأی مخالف و سه رأی ممتنع تصویب شد، در حالی که الجزایر در رأیگیری شرکت نکرد. ایالات متحده از جمله اعضای رأیدهنده به نفع این قطعنامه بود.
ایالات متحده بعداً این قطعنامه را به عنوان فرصتی برای تسریع روند سیاسی توصیف کرد. در جلسه شورای امنیت، واشنگتن از طرفین خواست تا به طور جدی با استفاده از پیشنهاد خودمختاری مراکش به عنوان پایهای برای مذاکرات درگیر شوند.
واشنگتن دیپلماسی را به بعد انسانی پیوند میزند
آخرین بیانیه والتز تأکید خاصی بر گذر زمان و شرایط جمعیتهای ساکن در اردوگاههای تیندوف دارد.
به جای ترسیم یک فرمول جدید برای مذاکره، پیام سفیر به وجود یک چارچوب مستقر اشاره میکند و بر نیاز به پیشرفت تأکید میکند. بنابراین، این عبارت بعد انسانی اختلاف را با تلاش دیپلماتیک گستردهتر برای حرکت مذاکرات فراتر از بنبست طولانی پیوند میدهد.
این دیدار همچنین نشان میدهد که واشنگتن همچنان تماس مستقیم با بازیگران مختلف درگیر در روند سیاسی را حفظ میکند. آخرین دیدار در نیویورک در حالی برگزار شد که مجمع عمومی سازمان ملل جلسه 81 خود را برگزار میکرد.
مهلت اکتبر فشار بیشتری به روند وارد میکند
زمانبندی این دیدار به ویژه مهم است. قطعنامه 2797 تاریخ 31 اکتبر 2026 را به عنوان تاریخ انقضای مأموریت فعلی MINURSO تعیین کرده است، که هفتههای آینده را به دورهای مهم برای بحثها در شورای امنیت تبدیل میکند.
ایالات متحده نقش مرکزی در تهیه متون شورای امنیت در پرونده صحرای غربی ایفا کرده است. خود قطعنامه 2025 از یک پیشنویس آمریکایی که قبل از تصویب به شورای امنیت ارائه شده بود، نشأت گرفته است.
در این زمینه، دیدار والتز با هیئت Polisario میتواند به عنوان بخشی از مشاورههای دیپلماتیک گستردهتر در نظر گرفته شود، نه به عنوان اعلام یک توافق جدید.
یک روند سیاسی هنوز به مذاکرات وابسته است
چارچوب کنونی سازمان ملل به خودی خود یک توافق نهایی نیست. قطعنامه 2797 از طرفین میخواهد که به سمت یک راهحل سیاسی مذاکره کنند و به وضوح الزامی را حفظ میکند که نتیجه باید قابل قبول متقابل باشد.
این تمایز همچنان در حالی که فعالیتهای دیپلماتیک قبل از مهلت اکتبر شدت میگیرد، مهم است. سؤال مرکزی اکنون این است که طرفین چگونه به چارچوب مذاکرهای که شورای امنیت تعیین کرده است، پاسخ خواهند داد و آیا درگیری مداوم میتواند حرکت بیشتری در روند سیاسی ایجاد کند.
برای واشنگتن، آخرین پیام والتز یک موضوع تکراری را تقویت میکند: این اختلاف طولانیمدت نمیتواند از عواقب بنبست سیاسی مداوم جدا شود. با نزدیک شدن به تاریخ تجدید مأموریت MINURSO، تبادلهای دیپلماتیک آینده احتمالاً تعیین میکند که چگونه روند سازمان ملل به مرحله بعدی خود وارد میشود.