چالش پذیرش پرداختهای آنی در مراکش با گسترش اکوسیستم فینتک
مراکش در حال حاضر بخش زیادی از زیرساختهای لازم برای حمایت از یک اکوسیستم پرداخت آنی مدرن را ساخته است. کار سختتر اکنون متقاعد کردن مصرفکنندگان و بازرگانان برای استفاده منظم از آن است.
این یکی از پیامهای مرکزی بود که از یازدهمین دوره MFC Talks، که توسط مرکز فینتک مراکش به همراه سیستمهای پرداخت هایتک (HPS) برگزار شد، به دست آمد. بحثها بین نهادهای نظارتی، اپراتورهای پرداخت، شرکتهای فناوری و مدیران فینتک بر روی سوالی متمرکز بود که برای بازار مراکش به طور فزایندهای مهم میشود: چگونه میتوان قابلیتهای پرداخت موجود را به استفاده عملی و روزمره تبدیل کرد؟
زیرساخت سریعتر از پذیرش پیشرفت میکند
بخش پرداخت مراکش شاهد توسعههای قابل توجهی در زمینه فناوری و مقررات بوده است. زیرساخت پرداخت موبایل بینالمللی در حال حاضر در دسترس است، در حالی که بانکها، مؤسسات پرداخت، ارائهدهندگان فناوری و شرکتهای فینتک در حال توسعه خدماتی در اطراف معاملات دیجیتال هستند.
با این حال، وجود یک کیف پول یا یک خط پرداخت آنی به طور خودکار تقاضا ایجاد نمیکند.
شرکتکنندگان در MFC Talks تأکید کردند که بلوغ بازار باید نه تنها با تعداد حسابها یا کیف پولهای باز شده، بلکه با چگونگی استفاده از آنها، تعداد معاملاتی که ایجاد میکنند و میزان پذیرش آنها توسط بازرگانان اندازهگیری شود.
برای محمد هورانی، مدیرعامل HPS، تحول پرداختها به طور همزمان تحت تأثیر فناوری، تقاضای بازار و مقررات قرار دارد. او به تعامل فزاینده بین پرداختهای آنی، بانکداری باز، هوش مصنوعی، استیبلکوینها و ارزهای دیجیتال بانک مرکزی به عنوان بخشی از یک تحول گستردهتر در اکوسیستم مالی اشاره کرد.
بنابراین، مرحله بعدی کمتر درباره ساخت خطوط جدید و بیشتر درباره مفید کردن خطوط موجود برای تغییر عادات تثبیت شده است.
بازرگانان همچنان مرکزی برای انتقال هستند
برای بسیاری از کسبوکارهای کوچک، جذابیت پرداختهای دیجیتال به شدت به جریان نقدی مرتبط است.
نقدی دسترسی فوری به درآمد را فراهم میکند و به بازرگان اجازه میدهد تا موجودی را تجدید کند یا پرداختها را بدون انتظار برای واریز وجوه تسویه کند. یک گزینه دیجیتال باید سطح راحتی مشابهی را ارائه دهد تا بتواند با نقدی در تجارت روزمره رقابت کند.
مصطفی بدر-ازمان، مدیرعامل سیستمهای پرداخت Vantage، نیازهای متفاوت در سراسر چشمانداز بازرگانان را برجسته کرد. یک خردهفروش کوچک ممکن است به دسترسی سریع به وجوه اولویت دهد، در حالی که یک شرکت بزرگتر ممکن است ارزش بیشتری برای تسویه خودکار، تسویه تجمیع شده و مدیریت تراکنش قائل باشد.
این تنوع باعث میشود که یک پیشنهاد پرداخت واحد به سختی در کل بازار قابل اجرا باشد.
ارائهدهندگان پرداخت ممکن است به طور فزایندهای مجبور شوند چندین ابزار - کارتها، کیف پولها، انتقالهای آنی و پرداختهای مبتنی بر QR - را ترکیب کنند، در حالی که تجربه عملیاتی یکپارچهای را برای بازرگانان ارائه میدهند.
SoftPOS میتواند پذیرش را گسترش دهد
یکی از فناوریهایی که در طول این رویداد مورد بحث قرار گرفت، SoftPOS بود که به یک گوشی هوشمند سازگار اجازه میدهد به عنوان یک ترمینال پرداخت بیسیم عمل کند.
این رویکرد میتواند هزینه پذیرش پرداختهای دیجیتال را کاهش دهد، به ویژه برای بازرگانان کوچکی که ممکن است reluctant به سرمایهگذاری در تجهیزات ترمینال اختصاصی باشند.
با این حال، گسترش آن به سازگاری گوشیهای هوشمند و توانایی سادهسازی تجربه پرداخت برای بازرگانان و مشتریان بستگی دارد.
سفر مشتری نیز به همان اندازه مهم است. الزامات تأیید بیش از حد میتواند مزیت سرعت پرداختهای آنی را تضعیف کند، به ویژه برای تراکنشهای کمارزش. سخنرانان به پتانسیل تأیید هویت مبتنی بر ریسک، از جمله استفاده بیشتر از فناوریهای بیومتریک، اشاره کردند تا اصطکاک غیرضروری را کاهش دهند در حالی که کنترلهای امنیتی مناسب را حفظ کنند.
موارد استفاده باید قبل از فناوری بیایند
برای اسماعیل بلخیات، بنیانگذار و مدیرعامل Chari، نقطه شروع نباید خود کیف پول باشد بلکه مشکلی است که برای حل آن طراحی شده است.
یک محصول پرداخت زمانی بیشتر مرتبط میشود که نیاز عملی یا مالی مشخصی را برطرف کند. یکی از مثالهای مطرح شده در MFC Talks شامل رانندگانی بود که از طریق پلتفرمهای حمل و نقل در مراکش فعالیت میکنند.
طبق مدلی که ارائه شد، یک مسافر با کارت پرداخت میکند، در حالی که سهم راننده میتواند به طور آنی به یک کیف پول منتقل شود. ارزش سیستم نه تنها در داشتن یک کیف پول، بلکه در دادن دسترسی سریعتر به درآمد به راننده نهفته است.
زمانی که کیف پول بخشی از یک فعالیت تثبیت شده شود، خدمات اضافی مانند پرداخت قبوض یا شارژ موبایل میتواند در اطراف آن اضافه شود.
این رویکرد یک اصل وسیعتر برای توسعه فینتک را نشان میدهد: پذیرش بیشتر احتمال دارد که از یک خدمت مفید پیروی کند تا از یک فناوری که بدون هدف روزمره واضح معرفی شده باشد.
فینتکها میتوانند بر روی زیرساختهای موجود بنا کنند
سخنرانان همچنین بر پتانسیل همکاری بیشتر بین مؤسسات پرداخت موجود و شرکتهای فینتک تأکید کردند.
به جای اینکه از استارتاپها بخواهند کل زنجیره پرداخت را دوباره بسازند، مؤسسات تحت نظارت میتوانند دسترسی به زیرساخت، چارچوبهای انطباق، گواهینامهها و شبکههای پرداخت را فراهم کنند. فینتکها سپس میتوانند منابع خود را بر روی تجربه کاربری و راهحلهای تجاری تخصصی متمرکز کنند.
این همکاری میتواند فرصتهایی را در زمینههایی از جمله سیستمهای نقطه فروش، سفارشگیری رستوران، خدمات حمل و نقل و سایر بخشهایی که دیجیتالی شدن در آنها ناقص باقی مانده است، باز کند.
برای مدیر اجرایی HPS، ژیل رانت، پیشرفت صنعت نیز باید از طریق شاخصهای ملموس مانند کاربران فعال، فراوانی تراکنش، حجمهای پرداخت و پذیرش بازرگانان به جای صرفاً زیرساخت ارزیابی شود.
بانک مرکزی مراکش با مرحله بعدی توسعه بازار روبرو است
نهاد نظارتی همچنین نقش مرکزی دارد زیرا اکوسیستم از ساخت زیرساخت به سمت پذیرش گستردهتر حرکت میکند.
فدوا جُوالی، معاون مدیر سیستمهای پرداخت و وسایل پرداخت در بانک مرکزی مراکش، نقش بانک مرکزی را فراتر از مقررات توصیف کرد و به کمک به ساختار یک اکوسیستم اشاره کرد که در آن بانکها، مؤسسات پرداخت، اپراتورهای زیرساخت و شرکتهای فینتک میتوانند به طور مؤثر تعامل کنند.
بینالمللی بودن در حال حاضر برخی از تکهتکه شدنهایی را که نسلهای قبلی خدمات پرداخت موبایل را تحت تأثیر قرار داده بود، برطرف کرده است. چالش بعدی، آسانتر کردن استفاده از ابزارهای مختلف برای مصرفکنندگان و کسبوکارها است.
اعتماد نیز به همان اندازه مهم خواهد بود.
امنیت پرداخت نمیتواند تنها به تشخیص تقلب خودکار متکی باشد. مهندسی اجتماعی و سایر اشکال دستکاری به خود کاربران هدف قرار میگیرند و آگاهی و آموزش جزء مهمی از توسعه پرداخت دیجیتال است.
مکانیسمهای مؤثر شکایت و حل و فصل اختلافات نیز ضروری هستند. یک مشتری که پس از یک تراکنش با مشکلاتی مواجه میشود، میتواند به سرعت اعتماد خود را به یک روش پرداخت از دست بدهد اگر فرآیند حل مشکل نامشخص یا کند باشد.
از ظرفیت فناوری به ارزش اقتصادی
بحث در نهایت به یک سوال وسیعتر درباره اقتصاد دیجیتال مراکش اشاره دارد.
این کشور دارای قابلیتهای فناوری، پایههای مقرراتی و شرکتهای تخصصی لازم برای حمایت از خدمات پرداخت پیچیدهتر است. چالش تبدیل این داراییها به محصولاتی است که مشکلات واقعی برای خانوادهها و کسبوکارها حل میکند.
برای هورانی، همگرایی فناوریهای نوظهور میتواند در نهایت سیستمهای پرداختی را ایجاد کند که سریعتر، یکپارچهتر و به طور فزایندهای خودکار هستند. هوش مصنوعی همچنین میتواند در تراکنشهایی که بر اساس شرایط از پیش تعیین شده آغاز یا بهینهسازی میشوند، نقش داشته باشد.
اما چالش فوری بیشتر عملی است.
اکوسیستم پرداخت مراکش لزوماً به فناوریهای بیشتری برای خودشان نیاز ندارد. بلکه به ارتباطات قویتری بین زیرساخت و فعالیت اقتصادی روزمره نیاز دارد. اگر پرداختهای آنی بتوانند به بازرگانان دسترسی سریعتری به درآمد، به مصرفکنندگان تراکنشهای سادهتری و به کسبوکارها ابزارهای بهتری برای مدیریت مالی خود ارائه دهند، پذیرش میتواند حول منافع ملموس توسعه یابد.
بنیادها عمدتاً ایجاد شدهاند. مرحله بعدی به این بستگی دارد که آیا بازار میتواند این بنیادها را به عادات تبدیل کند.